Blog

Biz De Varız-VII

Biz De Varız-VII

Özgürlük mü? Sakinlik mi?

Birkaç yıl evvel Gölyazı’ya gidince sahilde güzel bir an yakaladığımı düşünüp fotoğraf çekmiştim ve uzun zaman sonra arşivde karşılaşınca paylaşmak istedim, ardından detaylara bakınca gördüğüm karenin içine öyle sıkıştım ki. Oysa görünenin içinde sadece basit bir iskele ve uzaklaşmakta olan üç kayık vardı? Peki neden böyle hissettim ve ben hangisiydim? Hayatımın bazı dönemlerinde dönüp bu soruyu sorarım. Sesimi duymuş olacak ki beni çok iyi tanıyan bir dost üstüne şu soruyu yöneltti; “özgürlük mü, sakinlik mi?” Hayret ettim tam o anda. Bunun bende ki karşılığını düşündüm. Tutunmak mı, bırak mı? Dost yanıtladı tekrar “Duygu”ların ne diyorsa o! Bu kez baktım, hislerime kapamışım kendimi, küsmüşüm. Dostun küsmesinden de içten içe korkuyormuşum.

Durdum, nasıl barışabilirdim ki kendimle? En içimde olana yöneldim. Yogaya sarılmak istedim. Bir nesne, can olsa diye hayal ettim onu. Neden bu kadar bağlandım diye bir soru daha geldi ardından.

Hiçbir kalıba girmeyen, beni sınırlamayan, kendim olmama müsaade eden bir alan ne de olsa. Yoga akışlarını o an içinde bulunduğum ruh halime, ihtiyacıma uygun şekilde tasarlayabilmek ne büyük ferahlık. Evet yeni bir şey yaratmaya müsaade ediyor. Bulmaya, var etmeye bazen de yok etmeye. Bütüne odaklayıp, bir şans daha vermeye, yaşarken farkına varamadığını anlamana fırsat veriyor. Bütün bunlar bir anda değil, sen istedikçe oluyor. Sonra sorunun cevabını buldum. Özgürlük! Evet en derinimde, tüm başlangıçlarımda var olan buydu. 

Ve son bir cümle kurdu dost, “ben her zaman buradayım!” dedi. Ben de güveniyorum sana, o gün söylemedim ama şimdi yazıyorum.

Dert yoktur, yol vardır. Şems’in sevdiğim bir sözü ile bitirelim. Elbette gitmek isteyene. Yolunuz ve matınız hep açık olsun dostlarım.



 

PAYLAŞ :
E-Mail listemize katılın